Friday, September 10, 2010

വേര്‍പാടിന്റെ നൊമ്പരം

കരയിലെന്‍ കളിമണ്‍ കൂടാരം
കടല്‍ തിരയേറ്റു തകരുന്നു.
മനസ്സില്‍
മായാത്ത നിന്‍ രൂപം
മെഴുകുതിരിയായി കത്തി ഉരുകുന്നു

എരിയുകയാണോമനേ എന്‍ നെഞ്ചിലെ കനലുകള്‍
എരിഞ്ഞണയുകയാണോമനേ എന്‍ മണ്ചിരാതുകള്‍
ഇണയറ്റ കിളി തന്‍ മനം പോലെ
കരയാതേ നീ കരഞ്ഞു തളരാതേ

പിരിയുകയാണോ നീ മറുവാക്കുകളില്ലാതെ
അകലുകയാണോ നീ അതിരുകളില്ലാതെ
മുറിവേറ്റ മാന്പേട തന്‍ കദനം പോലെ
മനമുരുകാതേ നീ മാഞ്ഞു പോകാതേ

വിടപറയാം വേര്‍പാടുകളുടെ നൊമ്പരമായ്
വിരഹിണി നീ വിതുമ്പാതെ.
വരമുണ്ടെങ്കില്‍ വീണ്ടുമൊന്നിക്കാം
വരും ജന്മത്തില്‍ വേര്‍പിരിയാതെ.............

6 comments:

ശ്രീ said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്

nirbhagyavathy said...

അതെ ഒന്നിക്കാനുള്ള വരം
വരവറിയുക്കുന്ന കാലം വരും.
നന്മ.

ശ്രീനാഥന്‍ said...

ഒന്നിക്കട്ടെ ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ! ആശംസകൾ

പാറുക്കുട്ടി said...

വിടപറയാം വേര്‍പാടുകളുടെ നൊമ്പരമായ്
വിരഹിണി നീ വിതുമ്പാതെ.
വരമുണ്ടെങ്കില്‍ വീണ്ടുമൊന്നിക്കാം
വരും ജന്മത്തില്‍ വേര്‍പിരിയാതെ

നല്ല വരികള്‍!

Shalet Jimmy said...

Beautiful lines.

nisagandhi said...

എല്ലാ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും എന്റെ നന്ദി....