Monday, October 5, 2009

നിധി കാക്കുന്ന പാമ്പുകള്‍

നിധി കാത്തു കിടന്നു
അവര്‍ ഒന്നായ്‌
അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു
അവര്‍ ഒന്നായ്‌

സ്വവര്‍ഗ്ഗ അനുരാഗത്തില്‍
മതി മറന്നു
അവര്‍ ഒന്നായ്‌

വേര്‍പിരിയാന്‍ കഴിയാത്ത വണ്ണം
എല്ലാം അനുഭവിച്ചു
ഓരോ രജനികള്‍ തോറും

ഇന്നിതാ കാണുന്നു നമ്മള്‍
നിധി കാത്തു കിടന്നവര്‍
നിണമൊഴുകി വീണു കിടക്കുന്നു
നിശ്ചലമായ് ...............

5 comments:

ദിനേശന്‍ വരിക്കോളി said...

പ്രിയ സുഹൃത്തേ എല്ലാത്തിലും കവിതയുണ്ട്...
എന്നാല്‍ എല്ലാം കവിത അല്ലതാനും എഴുതുക..
അതിലേറെവായിക്കുക്...നമ്മള്‍തന്നെ ന് മ്മുടെ നിരൂപകര്‍..
ഇനിയുമെഴുതൂ...ആശംസകള്‍

shaji said...

chindakal kayi wiral thumbilooda warumbol..adu kawidayakunnu .....

നിശാഗന്ധി said...

നന്ദി
ദിനേശന്‍ വരിക്കോളി,ഷാജി....

lekshmi said...

kollaam..bavana viriyate...eniyum..

നിശാഗന്ധി said...

നന്ദി ലക്ഷ്മി...........