Saturday, November 12, 2011

പേന

അറിയുന്നില്ല ഞാന്‍
പറയുന്നില്ല ഞാന്‍
വിധിക്കുന്നില്ല ഞാന്‍
വിധി പറയുന്നില്ല ഞാന്‍

ഒരു നാവു ചൊല്ലുന്നു അതു
എന്‍ നാവു വിളമ്പുന്നു
ഒരു തുണ്ടുക്കടലാസില്‍ .

പ്രമാണങ്ങള്‍ക്കും
പ്രണയപ്പത്രങ്ങള്‍ക്കും
എന്നും ഞാന്‍ സാക്ഷി.

പ്രണയിക്കാനും ഒരു
പ്രമാണം തരുവാനും
എനിക്കാരുമില്ല ഇന്നും .

സത്യവും മിഥ്യയും
എതെന്നു അറിയാതെ എന്‍ നാവു
പുലമ്പുന്നു നിങ്ങള്‍ക്കായ്.........

6 comments:

ജയിംസ് സണ്ണി പാറ്റൂര്‍ said...

നല്ല കവിത

ഇലഞ്ഞിപൂക്കള്‍ said...

ഇഷ്ടായി. എന്നാലും..!! നിശഗന്ധിയുടെ മികച്ച വരികള്‍ വായിച്ച പ്രതീക്ഷയില്‍ വന്നതുകൊണ്ടാവാം.

ശ്രീനാഥന്‍ said...

പേനയുടെ അവസ്ഥ നന്നായി പറഞ്ഞു. മൂപ്പർക്കറിയില്ലല്ലോ സത്യാണോ പൊളിയാണോ എന്നൊക്കെ .. എന്തേ ഒരു സങ്കടം പോലെ വരികളിൽ ...?

Nisagandhi said...

പ്രണയം കൊതിക്കുന്ന പാവം പേന .....
എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ നന്ദി...

നിതിന്‍‌ said...

കല്ലിലും ഒരു കവിതയുള്ളത് പോലെ പേനയ്ക്കുള്ളിലെ കവിത...

നന്നായിരിക്കുന്നു.
ആശംസകള്‍!

c.m. rajan said...

nalla kavitha
rajan
www.malayalapathrika.blogspot.com