Wednesday, August 4, 2010

പൂവന്റെ ദുഃഖം....

എന്റെ അയല്‍വക്കത്ത്
ഒരു പൂവന്‍ കോഴിയും,
പിട കോഴിയും, കുഞ്ഞുങ്ങളും
കൂടി വാഴുന്ന ഒരു കുടുംബമുണ്ട്.

ആരോഗ്യവും അതിനൊത്ത
അഴകുമുള്ള ഈ പൂവനു
പക്ഷേ കൂവാനറിയില്ല ഒട്ടും.

നേരം വെള്ളുത്തത് നാട്ടാരെ
വിളിച്ചറിയിക്കുന്നതും
കൂടു വിട്ടു ആദ്യം വെളിയില്‍
ഇറങ്ങുന്നതും ഈ വീട്ടില്‍
പിടായാണു നിത്യം .

എന്നാണു എനിക്കൊന്നു
ഒച്ചത്തില്‍ കൂവാന്‍
കഴിയുമെന്നോര്‍ത്തു
ആ പാവം പൂവന്റെ
നെഞ്ചു പിടയ്ക്കുകയാണിന്ന്....

7 comments:

Jishad Cronic™ said...

thaangalude vidhi....

sm sadique said...

പാവം പൂവൻ. (അതൊരു തന്ത്രം) പിടക്കോഴി കൂവാനുള്ളപ്പോൾ എന്തിന് വെറുതെ പൂവൻ കൂടി കൂവി നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണം. കൂവാത്ത പൂവൻ കിടന്ന് ഉറങ്ങട്ടെ. ഉറങ്ങി എണീക്കുമ്പം ചായ കിട്ടുമോ ആവോ…

അലി said...

കൂവാത്ത പൂവനെ ചിക്കൻ ചില്ലിയാക്കാം!

ശ്രീനാഥന്‍ said...

നല്ല രസകരമായ വരികള്‍! പക്ഷേ, പിടക്കോഴി കൂവിയാലും പുലരും!

anoop said...

പിടക്കോഴി കൂവുന്ന നൂറ്റാണ്ട്..!!

nisagandhi said...

എല്ലാ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും എന്റെ നന്ദി....

പൂലാത്ത് മുഹമ്മദ്‌ said...

വരികളില്‍ ഒരു പൂവന്‍ കൂവുന്നുണ്ട്..
വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്..

കാക്ക ജന്മം .............

നഗരത്തിൻ ഓരത്ത് മാമരത്തിൻ ചില്ലയിൽ നീ അന്തിയുറങ്ങുന്നു. ആ മാമര ചുവട്ടിൽ കദനത്തിൻ കിനാവു കണ്ടു ഞാനോ ഉറങ്ങന്നു . കറുത്ത പുകയുള്ള നഗരം ...