Sunday, November 15, 2009

സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ ആ വെള്ള പ്രാവ്....


ഇന്നു സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പാറി പറക്കുന്ന
ആ പാവം വെള്ള പെണ്‍ പ്രാവിനെ
ഇന്നും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു

അന്ന് ഒരു അമാവാസി
നാളില്‍
വെള്ള പ്രാവുകള്‍
മയങ്ങും പാതിരാ നേരം

ഏതോ ഒരു ദുസ്വപ്നത്തിന്‍
ഞെട്ടലില്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍
കണ്ട കാഴ്ചയില്‍
നടുങ്ങി ആ പാവം പെണ്‍ പിറാവ്

ഒരു വെള്ളി മൂങ്ങയുമായി കുറുങ്ങുന്ന
തന്‍ തുണയെ കണ്ടു തരിച്ചു പോയി.
കണ്ണുകള്ക്കു വിശ്വസിക്കാന്‍
പറ്റാത്ത ആ കാഴ്ചയില്‍ മരവിച്ചു
പാവം ഒരു നിമിഷം .

കലിപ്പൂണ്ട ആ
കാട്ടാള ജന്മങ്ങള്‍
ആഞ്ഞുക്കൊത്തി
ആ പാവത്തിന്‍ തലയില്‍ .

ഒടുവില്‍ ആ പാതിരാ നേരത്ത്
ആ പാവത്തിന്‍ ജീവന്‍
വെള്ളി മൂങ്ങ തന്‍
കൊക്കില്‍ പിടഞ്ഞു.

ഇന്നു സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പാറി പറക്കുന്ന
ആ പാവം വെള്ള പെണ്‍ പ്രാവിനെ
ഇന്നും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു..........

18 comments:

ശ്രീ said...

നന്നായിരിയ്ക്കുന്നു

shaji said...

nannayirikkunnu kawida ashyawum kollam....kodduthal nanmakal niraja kawidakal ozhukatta...wythisthamayaa kawidakal .naanyirikkunoooo.

നിശാഗന്ധി said...

നന്ദി ശ്രീ, ഷാജി............

കുമാരന്‍ | kumaran said...

ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. നന്നായിട്ടുണ്ട്.

Bijli said...

വളരെ നല്ലൊരു ആശയം കവിതയിലൂടെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചതിനു..ആശംസകള്‍..നേരുന്നു..തുടരുക..സുഹൃത്തെ....

നിശാഗന്ധി said...

നന്ദി കുമാരന്‍,ബിജിലി.........

അരുണ്‍ ചുള്ളിക്കല്‍ said...

കൊള്ളാം

ഡോക്ടര്‍ said...

nice.. naala variakl :)

Manoraj said...

nnayirikkunnu

നിശാഗന്ധി said...

നന്ദി അരുണ്‍ ചുള്ളിക്കല്‍ ,ഡോക്ടര്‍,മനോരാജ്......

അരുണ്‍ said...

നന്നായിരിക്കുന്നു....ആശംസകള്‍....

bilatthipattanam said...

വെള്ളിമൂങ്ങ ലോകത്തിലെ വിലകൂടിയ പക്ഷി !
വെള്ളപ്രാവ് ലോകത്തിലെ സമാധാന പക്ഷി !

നിശാഗന്ധി said...

നന്ദി അരൂണ്‍ , ബിലാത്തിപ്പട്ടണം .......

ഉമേഷ്‌ പിലിക്കൊട് said...

കവിതകളിലെല്ലാം വേദനകള്‍ തുളുംബുന്നുണ്ടല്ലോ
ആശയം നന്നായിരുന്നു
ഇത്രയ്ക്ക് വലിച്ചു നീട്ടണോ ?!!!!!
:-)

nisagandhi said...

നന്ദി ഉമേഷ്‌ പിലിക്കൊട്....
വേദനകള്‍ ഇല്ലാത്ത ജീവിതം ഉണ്ടോ......

Sureshkumar Punjhayil said...

Velutha pravukal...!!!

Manoharam, Ashamsakal...!!!

Thampuran said...

വളരെ ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായി അവതരിപ്പിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നൂ...

ആശംസകള്‍...

nisagandhi said...

നന്ദി സുരേഷ് കുമാര്‍, തമ്പുരാന്‍ ......

കാക്ക ജന്മം .............

നഗരത്തിൻ ഓരത്ത് മാമരത്തിൻ ചില്ലയിൽ നീ അന്തിയുറങ്ങുന്നു. ആ മാമര ചുവട്ടിൽ കദനത്തിൻ കിനാവു കണ്ടു ഞാനോ ഉറങ്ങന്നു . കറുത്ത പുകയുള്ള നഗരം ...